Jak odzyskać dług od osoby prywatnej. Pożyczka bez umowy, niezapłacona faktura, zaległy czynsz

Dług osoby prywatnej różni się od długu firmy nie tyle procedurą, ile dowodami, terminami przedawnienia i granicami egzekucji. Pożyczka udzielona znajomemu na słowo, zaliczka za usługę, czynsz od lokatora albo faktura wystawiona klientowi, który jest konsumentem: w każdym z tych przypadków wierzyciel ma do dyspozycji te same narzędzia, ale musi liczyć się z ograniczeniami, których nie ma w obrocie między przedsiębiorcami.

Poniżej opisujemy, jak odzyskać dług od osoby fizycznej: co zrobić, gdy nie ma umowy na piśmie, ile czasu jest na dochodzenie roszczenia, kiedy dłużnika można wpisać do biura informacji gospodarczej, jaki tryb sądowy wybrać, ile to kosztuje i co realnie da się wyegzekwować z majątku osoby prywatnej.

Krok 1. Ustalenie podstawy roszczenia i zabezpieczenie dowodów

Pożyczka bez umowy pisemnej

Umowa pożyczki, której wartość przekracza tysiąc złotych, wymaga zachowania formy dokumentowej (art. 720 § 2 KC). Do zachowania formy dokumentowej wystarcza złożenie oświadczenia woli w postaci dokumentu w sposób umożliwiający ustalenie osoby składającej oświadczenie (art. 77² KC), a dokumentem jest każdy nośnik informacji umożliwiający zapoznanie się z jej treścią (art. 77³ KC). Wiadomość SMS, e-mail czy rozmowa w komunikatorze, z których wynika, kto, komu i ile pożycza, spełniają ten wymóg. Pożyczka zawarta wyłącznie ustnie jest ważna, ale jej dowodzenie podlega ograniczeniom.

Niezachowanie formy zastrzeżonej dla celów dowodowych powoduje, że w sporze nie jest dopuszczalny dowód z zeznań świadków ani z przesłuchania stron na fakt dokonania czynności (art. 74 § 1 KC). Dowód taki jest jednak dopuszczalny, jeżeli obie strony wyrażą na to zgodę, żąda tego konsument w sporze z przedsiębiorcą albo fakt dokonania czynności jest uprawdopodobniony za pomocą dokumentu (art. 74 § 2 KC).

Przelew bankowy z tytułem „pożyczka”, wiadomość dłużnika z obietnicą zwrotu albo potwierdzenie odbioru gotówki uprawdopodabniają pożyczkę i otwierają drogę do przesłuchania świadków. Między przedsiębiorcami ograniczeń dowodowych nie stosuje się w ogóle (art. 74 § 4 KC).

Jeżeli termin zwrotu pożyczki nie jest oznaczony, dłużnik obowiązany jest zwrócić pożyczkę w ciągu sześciu tygodni po jej wypowiedzeniu przez dającego pożyczkę (art. 723 KC). Wypowiedzenie warto złożyć w formie pozwalającej udowodnić doręczenie; po upływie sześciu tygodni roszczenie jest wymagalne i powstaje opóźnienie. Dla przedawnienia nie można jednak odkładać wypowiedzenia bez końca: gdy wymagalność zależy od czynności wierzyciela, art. 120 § 1 zdanie drugie KC nakazuje liczyć bieg od dnia, w którym roszczenie stałoby się wymagalne, gdyby wierzyciel podjął tę czynność w najwcześniej możliwym terminie.

Gdy nie da się wykazać pożyczki

Jeżeli wierzyciel nie zdoła udowodnić umowy pożyczki, nie oznacza to automatycznie, że może odzyskać pieniądze na podstawie bezpodstawnego wzbogacenia. Taka podstawa może być zasadna, gdy zostanie wykazane, że korzyść uzyskano bez podstawy prawnej albo że świadczenie było nienależne w rozumieniu art. 410 § 2 KC – na przykład podstawa odpadła, zamierzony cel świadczenia nie został osiągnięty lub czynność była nieważna. Samo nieudowodnienie ważnej umowy nie jest równoznaczne z brakiem podstawy świadczenia.

Roszczenie z bezpodstawnego wzbogacenia wymaga wykazania jego własnych przesłanek i nie może służyć wyłącznie do obejścia niepowodzenia dowodowego co do umowy. Pozwany może powoływać się także na wyłączenia zwrotu z art. 411 KC, między innymi gdy spełniający wiedział, że nie był zobowiązany, albo gdy świadczenie czyniło zadość zasadom współżycia społecznego.

Usługa, dzieło, najem, sprzedaż

Wiele umów dotyczących usług, dzieła, najmu albo sprzedaży może zostać zawartych ustnie, a ich wykonanie wykazuje się korespondencją, protokołami, zdjęciami, przelewami i zeznaniami. Nie jest to jednak reguła bez wyjątków: przepisy szczególne mogą wymagać określonej formy albo wiązać z jej niezachowaniem szczególne skutki, na przykład przy sprzedaży nieruchomości lub długoterminowym najmie nieruchomości. Przed przyjęciem podstawy roszczenia trzeba ustalić właściwy typ umowy.

Istotne są tu krótsze terminy przedawnienia: roszczenia z umowy o dzieło przedawniają się z upływem dwóch lat od dnia oddania dzieła (art. 646 KC), roszczenia o wynagrodzenie osób trudniących się zawodowo czynnościami danego rodzaju z umowy zlecenia z upływem dwóch lat (art. 751 pkt 1 KC), a roszczenia przedsiębiorcy z tytułu sprzedaży z upływem dwóch lat (art. 554 KC). Czynsz jako świadczenie okresowe przedawnia się z upływem trzech lat (art. 118 KC).

Dowody do zebrania na start

• potwierdzenia przelewów z tytułami, wyciągi z rachunku, pokwitowania odbioru gotówki;
• wiadomości, w których dłużnik potwierdza dług, prosi o odroczenie albo deklaruje spłatę (uznanie roszczenia);
• umowa, zamówienie, faktura, protokół odbioru, korespondencja o wykonaniu;
• dane dłużnika: imię, nazwisko, adres zamieszkania, PESEL (wymagany w pozwie w elektronicznym postępowaniu upominawczym), ewentualnie NIP przy jednoosobowej działalności.

Krok 2. Sprawdzenie przedawnienia

Jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi sześć lat, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej – trzy lata; koniec terminu przypada na ostatni dzień roku kalendarzowego, chyba że termin jest krótszy niż dwa lata (art. 118 KC). O trzyletnim terminie decyduje związek konkretnego roszczenia z działalnością uprawnionego, a nie sam status dłużnika. Przy pożyczce bez oznaczonego terminu zwrotu początek przedawnienia ustala się z uwzględnieniem art. 120 § 1 zdanie drugie i art. 723 KC.

Bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia wymagalności, z zastrzeżeniem reguły o najwcześniejszym możliwym terminie czynności wierzyciela (art. 120 § 1 KC). Przerywa go między innymi czynność przed sądem podjęta bezpośrednio w celu dochodzenia roszczenia oraz uznanie roszczenia przez dłużnika (art. 123 § 1 pkt 1 i 2 KC); po przerwaniu biegnie na nowo (art. 124 § 1 KC). Wiadomość z prośbą o raty lub obietnicą zapłaty może stanowić uznanie, jeżeli jednoznacznie potwierdza dług i została złożona przed upływem przedawnienia. Oświadczenie złożone po przedawnieniu nie przerywa zakończonego biegu, choć w konkretnym kontekście może oznaczać zrzeczenie się zarzutu przedawnienia. Zawezwanie do próby ugodowej i mediacja zawieszają bieg na czas postępowania (art. 121 pkt 5 i 6 KC).

Wobec konsumenta przedawnienie ma szczególną wagę: po upływie terminu co do zasady nie można domagać się zaspokojenia roszczenia przysługującego przeciwko konsumentowi, a sąd uwzględnia przedawnienie z urzędu (art. 117 § 2¹ KC). Wyjątkowo może nie uwzględnić upływu terminu ze względów słuszności (art. 117¹ KC). Roszczenie stwierdzone prawomocnym orzeczeniem lub ugodą wymienioną w art. 125 § 1 KC przedawnia się z upływem sześciu lat, ale przyszłe świadczenia okresowe należne po stwierdzeniu roszczenia – po trzech latach.

Roszczenie	Termin przedawnienia	Podstawa prawna
Roszczenie, dla którego przepis szczególny nie przewiduje innego terminu	6 lat, koniec z ostatnim dniem roku kalendarzowego	art. 118 KC
Świadczenia okresowe, na przykład czynsz	3 lata, koniec z ostatnim dniem roku kalendarzowego	art. 118 KC
Roszczenie związane z prowadzeniem działalności gospodarczej	3 lata, koniec z ostatnim dniem roku kalendarzowego	art. 118 KC
Roszczenia z umowy o dzieło	2 lata od dnia oddania dzieła	art. 646 KC
Wynagrodzenie osób trudniących się zawodowo czynnościami danego rodzaju (zlecenie)	2 lata	art. 751 pkt 1 KC
Roszczenia przedsiębiorcy z tytułu sprzedaży	2 lata	art. 554 KC
Roszczenie stwierdzone prawomocnym orzeczeniem lub ugodą	6 lat, przyszłe świadczenia okresowe 3 lata	art. 125 § 1 KC

Krok 3. Wezwanie do zapłaty i wpis do biura informacji gospodarczej

Wezwanie do zapłaty jest potrzebne z dwóch powodów: stawia dłużnika w opóźnieniu przy zobowiązaniach bezterminowych (art. 455 KC) i dokumentuje próbę polubownego rozwiązania sporu, którą powód powinien opisać w pozwie.

Dłużnika będącego konsumentem można wpisać do biura informacji gospodarczej tylko wtedy, gdy łącznie (art. 14 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji gospodarczych i wymianie danych gospodarczych):

• zobowiązanie powstało w związku z określonym stosunkiem prawnym
• łączna kwota wymagalnych zobowiązań wobec wierzyciela wynosi co najmniej 200 zł i są one wymagalne od co najmniej 30 dni
• upłynął co najmniej miesiąc od wysłania listem poleconym albo doręczenia do rąk własnych wezwania do zapłaty zawierającego ostrzeżenie o zamiarze przekazania danych do biura z podaniem jego firmy i adresu
• od dnia wymagalności nie upłynęło 6 lat

Przy zobowiązaniu stwierdzonym tytułem wykonawczym wystarcza 14 dni od wysłania pisma z ostrzeżeniem (art. 16 ust. 1 tej ustawy).

Wpis nie jest egzekucją, ale może wpływać na ocenę wiarygodności płatniczej. Ustawa dopuszcza przekazanie informacji o zobowiązaniu kwestionowanym albo przedawnionym, o ile spełnione są warunki wpisu, a wierzyciel przekaże informację o sporze lub przedawnieniu; w przypadku konsumenta obowiązuje także sześcioletnia granica przechowywania. Wierzyciel odpowiada za prawdziwość, kompletność i aktualność danych. Bezpodstawny, zawyżony albo nieaktualizowany wpis może prowadzić do odpowiedzialności.

Krok 4. Droga sądowa. Różnice, gdy pozwanym jest osoba fizyczna

Wybór trybu

Tryb	Kiedy	Opłata od pozwu	Uwagi przy dłużniku-osobie fizycznej
Elektroniczne postępowanie upominawcze	roszczenie pieniężne, dłużnik z adresem w kraju	1/4 opłaty (art. 19 ust. 2 pkt 2 u.k.s.c.)	w pozwie numer PESEL pozwanego; po sprzeciwie umorzenie, nowy pozew w 3 miesiące zachowuje skutki (art. 505³⁷ § 2 KPC)
Postępowanie upominawcze	roszczenie pieniężne bez trudnych dowodów	pełna opłata (art. 13 u.k.s.c.)	przy braku odbioru pozwu doręczenie komornicze (art. 139¹ KPC)
Postępowanie uproszczone	wartość przedmiotu sporu do 20 000 zł (art. 505¹ § 1 KPC)	opłata stała 30–1 000 zł (art. 13 ust. 1 u.k.s.c.)	ograniczenia dowodowe i uproszczona apelacja
Postępowanie zwykłe	spór o fakty, świadkowie, biegły	opłata stała lub 5% powyżej 20 000 zł (art. 13 ust. 2 u.k.s.c.)	właściwość według miejsca zamieszkania pozwanego

Opłaty stałe w sprawach o prawa majątkowe wynoszą od 30 zł przy wartości przedmiotu sporu do 500 zł do 1 000 zł przy wartości ponad 15 000 do 20 000 zł, a powyżej 20 000 zł opłata stosunkowa wynosi 5% wartości, nie więcej niż 100 000 zł (art. 13 ust. 1 i 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, w brzmieniu obowiązującym od 23 września 2025 r.).

Końcówkę opłaty zaokrągla się w górę do pełnego złotego (art. 21). Koszty procesu, w tym opłatę i wynagrodzenie pełnomocnika w granicach stawek, zwraca co do zasady strona przegrywająca (art. 98 § 1 KPC).

Dłużnik, który nie odbiera korespondencji lub zmienił adres

Jeżeli pozwany będący osobą fizyczną nie odebrał pozwu mimo powtórnego awizowania, a wcześniej nie doręczono mu w sprawie żadnego pisma, przewodniczący zobowiązuje powoda do doręczenia odpisu pisma za pośrednictwem komornika (art. 139¹ § 1 KPC). Powód ma na to dwa miesiące; w tym terminie składa potwierdzenie doręczenia albo zwraca korespondencję z dowodem na piśmie, że pozwany zamieszkuje pod wskazanym adresem (§ 2). Bezskuteczny upływ terminu prowadzi do zawieszenia postępowania. Reguły tej nie stosuje się, gdy aktualność adresu nie budzi wątpliwości (§ 1¹).

Jeżeli miejsce pobytu dłużnika nie jest znane, doręczenie pozwu może nastąpić do rąk kuratora ustanowionego na wniosek powoda przez sąd (art. 143 KPC). Wnioskodawca musi uprawdopodobnić, że miejsce pobytu nie jest znane, na przykład bezskuteczną próbą doręczenia i informacją z rejestru PESEL. Dane adresowe z rejestru PESEL udostępnia się osobie, która wykaże interes prawny, na podstawie ustawy o ewidencji ludności; dołączenie wezwania do zapłaty i dowodów istnienia długu zwykle wystarcza do wykazania takiego interesu.

Dłużnik-konsument i dłużnik-przedsiębiorca jednoosobowy

Wobec konsumenta sąd bada przedawnienie z urzędu (art. 117 § 2¹ KC), a przepisy o właściwości przemiennej co do zasady nie mają zastosowania w sprawach przeciwko konsumentom (art. 31 § 2 KPC). Osoba fizyczna prowadząca jednoosobową działalność odpowiada za zobowiązania całym swoim majątkiem, ale trzyletni termin przedawnienia zależy od związku konkretnego roszczenia wierzyciela z jego działalnością, a nie od samego faktu, że dłużnik jest przedsiębiorcą. Rekompensata 40, 70 lub 100 euro przysługuje wyłącznie w transakcjach handlowych spełniających warunki ustawy, nie wobec konsumenta.

Krok 5. Egzekucja z majątku osoby fizycznej. Co można zająć

Po uzyskaniu tytułu wykonawczego egzekucję prowadzi komornik na wniosek wierzyciela. W stosunku do osoby fizycznej istotne są ograniczenia, których nie ma wobec spółek:

• Rachunek bankowy. Na rachunkach oszczędnościowych, oszczędnościowo-rozliczeniowych i terminowych lokatach oszczędnościowych jednej osoby wolna od zajęcia jest w każdym miesiącu kalendarzowym kwota do 75% minimalnego wynagrodzenia (art. 54 ust. 1 Prawa bankowego). W 2026 r. jest to 3 604,50 zł przy minimalnym wynagrodzeniu 4 806 zł. Limit odnawia się co miesiąc i dotyczy łącznie rachunków wskazanych w tym przepisie; przepisy szczególne przewidują wyjątki, między innymi przy niektórych należnościach alimentacyjnych.
• Wynagrodzenie za pracę. Przy egzekucji należności innych niż alimentacyjne potrącenia mogą co do zasady sięgać połowy wynagrodzenia (art. 87 § 3 pkt 2 KP), a przy pełnym etacie wolna jest kwota minimalnego wynagrodzenia po ustawowych odliczeniach (art. 87¹ § 1 pkt 1 KP). Przy niepełnym wymiarze czasu pracy kwotę wolną zmniejsza się proporcjonalnie. Ochrona nie działa w taki sam sposób przy świadczeniach alimentacyjnych.
• Świadczenia z ZUS podlegają ograniczeniom egzekucji według przepisów o emeryturach i rentach; kwoty wolne są ustalane odrębnie.
• Ruchomości i nieruchomości. Egzekucję z mieszkania dłużnika ogranicza wymóg wniosku wierzyciela i próg wartości przy niewielkich długach; przedmioty urządzenia domowego niezbędne dłużnikowi i jego rodzinie są wyłączone spod egzekucji (art. 829 KPC).
• Majątek wspólny małżonków. Tytuł wykonawczy przeciwko dłużnikowi pozostającemu w małżeństwie pozwala prowadzić egzekucję z jego majątku osobistego i wynagrodzenia; egzekucja z majątku wspólnego wymaga klauzuli przeciwko małżonkowi, wydawanej, gdy wierzyciel wykaże dokumentem, że zobowiązanie powstało za zgodą małżonka (art. 787 KPC).

Jeżeli dłużnik nie ma majątku, komornik umorzy postępowanie z powodu bezskuteczności egzekucji. Nie chodzi jednak o bezterminową „ważność” tytułu: roszczenie nim stwierdzone przedawnia się co do zasady po sześciu latach, a przyszłe świadczenia okresowe po trzech latach (art. 125 § 1 KC). Wszczęcie egzekucji przerywa bieg przedawnienia, a w czasie postępowania bieg nie rozpoczyna się na nowo; po jego zakończeniu termin biegnie od początku na zasadach art. 124 KC. Wierzyciel może ponowić egzekucję, jeżeli roszczenie nie jest przedawnione i sytuacja dłużnika się poprawi. Upadłość konsumencka wymaga zgłoszenia wierzytelności, a wykonanie planu spłaty może zakończyć się umorzeniem części zobowiązań.

Firma windykacyjna czy sąd. Co wolno windykatorowi

Firma windykacyjna działa na zlecenie wierzyciela albo jako nabywca wierzytelności. Nie ma uprawnień egzekucyjnych: nie może wejść do mieszkania bez zgody, zająć rzeczy ani rozstrzygnąć wiążąco sporu o istnienie długu. Może oceniać dokumenty, kierować wezwania, kontaktować się z dłużnikiem w rozsądnych godzinach i częstotliwości, negocjować ugodę oraz – po spełnieniu warunków ustawowych – przekazać dane do biura informacji gospodarczej.

Granice wyznacza prawo karne i cywilne. Uporczywe nękanie wzbudzające uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia, poniżenia lub udręczenia albo istotnie naruszające prywatność stanowi przestępstwo (art. 190a § 1 KK). Stosowanie przemocy wobec osoby lub groźby bezprawnej w celu wymuszenia zwrotu wierzytelności jest zagrożone karą od 3 miesięcy do 5 lat pozbawienia wolności (art. 191 § 2 KK), a wdarcie się do cudzego mieszkania lub nieopuszczenie go na żądanie osoby uprawnionej stanowi naruszenie miru domowego (art. 193 KK).

Ujawnianie informacji o długu osobom trzecim, na przykład sąsiadom lub pracodawcy, może naruszać dobra osobiste i przepisy o ochronie danych (art. 23 i 24 KC). Projekt ustawy o działalności windykacyjnej i zawodzie windykatora z 2023 r. nie został uchwalony; we wrześniu 2026 r. nie obowiązuje odrębna ustawa wprowadzająca licencjonowanie windykatorów i projektowane limity kontaktów.

Wybór między windykacją a drogą sądową zależy od dokumentacji i majątku dłużnika. Windykacja polubowna ma sens, gdy dłużnik ma z czego płacić i unika kontaktu; sąd i komornik są konieczne, gdy dłużnik kwestionuje dług albo nie reaguje. Prowizja firmy windykacyjnej wynika z umowy i nie jest kosztem, który sąd zasądza od dłużnika.

Typowe sytuacje

• Pożyczka 8 000 zł koledze przelewem z tytułem „pożyczka”, bez oznaczonego terminu zwrotu, po czterech latach. Przelew uprawdopodabnia umowę (art. 74 § 2 KC), ale przedawnienie trzeba policzyć z uwzględnieniem najwcześniejszego możliwego wypowiedzenia, sześciotygodniowego terminu z art. 723 KC i reguły końca roku z art. 118 KC. Przed pozwem należy wypowiedzieć pożyczkę, wezwać do zapłaty i zweryfikować PESEL oraz adres dłużnika.
• Pożyczka 15 000 zł gotówką, jedyny ślad to SMS „oddam w marcu”. Wiadomość jest dokumentem (art. 77³ KC) i może uprawdopodobnić pożyczkę, otwierając drogę do zeznań świadków. Może też stanowić uznanie długu przerywające przedawnienie, jeżeli została wysłana przed jego upływem i dostatecznie identyfikuje roszczenie; wiadomość po przedawnieniu wymaga odrębnej oceny pod kątem ewentualnego zrzeczenia się zarzutu.
• Firma remontowa wykonała prace u klienta prywatnego, faktura 12 000 zł niezapłacona, klient zarzuca wady. Najpierw trzeba prawidłowo zakwalifikować umowę: termin z art. 646 KC dotyczy umowy o dzieło, ale przy robotach budowlanych, usługach lub sprzedaży mogą obowiązywać inne reguły. Zakres praw klienta z tytułu wad zależy także od podstawy umowy i przepisów konsumenckich; nie zawsze cały ciężar wykazania wad spoczywa na kliencie. Przedawnienie roszczenia przeciwko konsumentowi sąd bada z urzędu.
• Lokator wyprowadził się z zaległym czynszem 6 000 zł i nie zostawił adresu. Należy podjąć próbę ustalenia adresu przez rejestr PESEL, a gdy miejsce pobytu pozostaje nieznane – rozważyć kuratora z art. 143 KPC. Czynsz przedawnia się po trzech latach jako świadczenie okresowe. Kaucję trzeba rozliczyć z udokumentowanymi należnościami wynajmującego i zwrócić pozostałą część w terminie wynikającym z właściwych przepisów lub umowy.
• Dłużnik pracuje bez umowy i nie ma majątku na swoje nazwisko. Uzyskanie tytułu może nadal mieć sens, ale trzeba uwzględnić koszty i bieg przedawnienia roszczenia stwierdzonego tytułem. Wyjawienie majątku może ułatwić poszukiwanie składników. Klauzula przeciwko małżonkowi nie jest automatyczna: art. 787 KPC wymaga wykazania zgody małżonka na czynność prawną, a art. 787¹ KPC pozwala w określonych warunkach ograniczyć odpowiedzialność do przedsiębiorstwa wchodzącego w skład majątku wspólnego.

Mity o odzyskiwaniu długów od osób prywatnych

„Bez umowy na piśmie nic się nie da zrobić.” Pożyczka ustna może być ważna, a przelew, SMS lub e-mail mogą uprawdopodobnić ją na tyle, że sąd dopuści dalsze dowody (art. 74 § 2 KC). Bezpodstawne wzbogacenie nie jest jednak automatycznym roszczeniem zastępczym po nieudowodnieniu pożyczki: trzeba wykazać brak podstawy prawnej albo inną przesłankę świadczenia nienależnego.

„Dług osoby prywatnej przedawnia się po dziesięciu latach.” Ogólny termin wynosi sześć lat, a dla przedsiębiorcy dochodzącego zapłaty od klienta trzy lata, z końcem na ostatni dzień roku (art. 118 KC).

„Firma windykacyjna ściągnie dług szybciej niż komornik.” Windykator nie ma uprawnień egzekucyjnych; bez tytułu wykonawczego może jedynie nakłaniać do zapłaty.

„Komornik zabierze wszystko, więc dłużnik zapłaci.” Kwoty wolne od zajęcia na rachunku i z wynagrodzenia oraz wyłączenia z art. 829 KPC chronią minimum egzystencji dłużnika.

„Mogę nachodzić dłużnika w domu i w pracy, bo to moje pieniądze.” Takie działania mogą wypełniać znamiona art. 190a, 191 § 2 lub 193 KK i narazić wierzyciela na odpowiedzialność karną oraz cywilną.

Pomoc kancelarii w odzyskiwaniu należności

Kancelaria PMTW w Tychach prowadzi sprawy o zapłatę przeciwko osobom fizycznym od wezwania do zapłaty po egzekucję: ocenia dowody przy pożyczkach bez umowy, oblicza terminy przedawnienia, przygotowuje pozwy w elektronicznym postępowaniu upominawczym i postępowaniu uproszczonym, prowadzi doręczenia komornicze i wnioski o ustanowienie kuratora oraz reprezentuje wierzycieli w egzekucji. Pomoc kancelarii jest szczególnie użyteczna, gdy dłużnik kwestionuje dług albo unika kontaktu, a wierzyciel dysponuje wyłącznie korespondencją i przelewami.

Obsługujemy klientów z Tychów, Katowic, Mikołowa, Pszczyny, Bierunia, Lędzin, Łazisk Górnych, Żor, Oświęcimia i całego regionu, także zdalnie. Pierwszy kontakt służy ustaleniu charakteru sprawy, zakresu pracy i wynagrodzenia, zanim klient zdecyduje o zleceniu.

Najczęstsze pytania

Podstawa merytoryczna artykułu

Ostatnia aktualizacja: wrzesień 2026 r. Stan prawny na dzień publikacji.

Podstawy prawne: art. 23, art. 24, art. 74 § 1–4, art. 77², art. 77³, art. 117 § 2¹, art. 117¹, art. 118, art. 120 § 1, art. 121 pkt 5 i 6, art. 123 § 1 pkt 1 i 2, art. 124, art. 125 § 1, art. 405, art. 410 § 1 i 2, art. 411 pkt 1 i 2, art. 455, art. 554, art. 646, art. 720 § 1 i 2, art. 723 i art. 751 pkt 1 KC; art. 31 § 2, art. 98 § 1, art. 139¹ § 1–2, art. 143, art. 505¹ § 1, art. 505³⁷ § 2, art. 787, art. 787¹ i art. 829 KPC; art. 13 ust. 1 i 2, art. 19 ust. 2 pkt 2 i art. 21 u.k.s.c.; art. 14 ust. 1, art. 15a i art. 16 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji gospodarczych i wymianie danych gospodarczych; art. 87 § 3 pkt 2 i art. 87¹ § 1 pkt 1 KP; art. 54 ust. 1 Prawa bankowego; art. 190a § 1, art. 191 § 2 i art. 193 § 1 KK; ustawa o ewidencji ludności; rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2026 r. – 4 806 zł.

Treść niniejszego artykułu ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.